PLN
Koń huculski to prymitywna, górska rasa o energicznym chodzie, ceniona za swoją odporność i dobre wykorzystanie paszy. Co jeszcze warto o nich wiedzieć?
Konie huculskie potocznie nazywane hucułami to jedna z polskich ras, która była głównie wykorzystywana jako zwierzę juczne lub na dłuższe wyprawy wierzchem, szczególnie po górskim terenie. Potocznie konie te zwie się też hucułami albo hucami. Cenione są za swoją odporność, siłę, wytrzymałość i niewielkie wymagania w zakresie żywienia. Tak jak konika polskiego - przodkiem konia huculskiego jest tarpan.
Koń huculski - historia rasy
Konie huculskie pochodzą z Huculszczyzny, czyli z terenów Bukowiny i Karpat Wschodnich. Obszary te niegdyś były zamieszkiwane przez huculi – ruskich górali, żyjących z hodowli, pasterstwa i dóbr lasu. Do końca XIX w. prymitywna hodowla konia huculskiego znajdowała się w lasach, a na otwartej przestrzeni spotkać można było półdzikie stada.
W czasie I Wojny Światowej rosło zapotrzebowanie na wierzchowce. Sprowadzano je więc z zagranicy i krzyżowano z lokalnymi rasami. W wyniku tego mocno zachwiano czystość rasy konia huculskiego, a wiele zwierząt zyskało wśród swoich przodków konie arabskie.
Po zakończeniu wojny istniejące stada koni huculskich podzielono pomiędzy Polskę oraz sąsiednie kraje Czechosłowację (dziś: Czechy i Słowację), Węgry oraz Rumunię, a hodowlę otoczono opieką.
W 1924 r. powstał Związek Hodowców Koni Rasy Huculskiej i rozpoczęła się rejestracja klaczy rozrodowych tej rasy.
Obecnie hodowle konia huculskiego funkcjonują w:
- Polsce: Stadnina Koni Huculskich „Gładyszów” w Regietowie i Stadnina w Odrzechowej (Zakład Doświadczalny Instytutu Zootechniki Odrzechowa)
- Słowacji: Stadnina w Topolczankach (Národný žrebčín Topoľčianky)
- Czechach: Hucul Club w Pradze
- Rumunii: na Bukowinie
- Ukrainie: Gospodarstwo Połonińskie
Koń hucuł - budowa i charakterystyka
Hucuły mają krępe, często przebudowane ciało z krótkim, silnym karkiem i taką samą szyją. Głowa jest zawsze nisko osadzona, ciężka, sucha i długa o różnym profilu.
Konie huculskie mają silny grzbiet, strome, krótkie i mocne łopatki, a do tego szeroką pierś. Sama kłoda jest szeroka, długa i głęboka, zakończona odrobinę ściętym, mocnym zadem. Wszystko to przypomina budowę konia zimnokrwistego osadzonego jednak na szlachetnych krótkich, suchych kończynach.
Charakterystyczne dla tej rasy są małe i mocne kopyta, które umożliwiają pokonywanie trudnych terenów. Prymitywną cechą tej rasy jest również gęsta sierść, pozwalająca na całoroczny chów na otwartej przestrzeni.
Niestety hucuły bardzo często mają wady stawów skokowych. Zdarza się również, że konie te poruszają się töltem (tultem) i inochodem w zależności od zdolności lateralnych konia (możności przestawiania na zmianę jednocześnie obu lewych i obu prawych nóg, tak jak to robią np. wielbłądy). Chody te są bardzo wygodne zwłaszcza na dłuższych trasach w trudnym terenie.
Charakterystyka rasy
- Osiągany wzrost: 135-145 cm
- Masa ciała: ok. 400 kg
- Maść: gniada w różnych odcieniach, myszata, kara, bułana, rzadziej kasztanowata czy srokata. Większość hucułów posiada pręgę grzbietową i pręgowanie na kończynach. Niepożądane w typie tej rasy są wszelkie odmiany.
Konie huculskie - użytkowanie
Hucuły, jak wspominaliśmy, świetnie sprawdzają się w trudnym, górskim terenie. Potrafią przemierzać spore odległości z obciążeniem, stąd były chętnie wybierane jako konie juczne oraz do jazdy wierzchem na wycieczki konne. Ze względu na swoją siłę potrafią również ciągnąć sanie czy też bryczki.
Ze względu na swój nieduży wzrost, niskie wymagania, dzielność i żywotność, są chętnie wybierane do pracy w stajniach rekreacyjnych - do nauki jazdy dzieci, hipoterapii. Hucuły, mimo łagodnego usposobienia i cierpliwości, potrafią być uparte i stawiać na swoim, mają żywy temperament.
Co ciekawe koń huculski często wykorzystywany jest w tzw. małym sporcie, startując pod dziećmi w dyscyplinie skoków czy też ujeżdżenia (jako kuc klasy D). Coraz częściej konie te pojawiają się również w dyscyplinie zaprzegów.
Co roku w Stadninie Koni Gładyszów odbywa się impreza zwana „ścieżką huculską”, która polega na sprawdzeniu rasy na specjalnie przygotowanej trasie z przeszkodami.
Koń huculski: cena
Rasa ta jest relatywnie tania w stosunku do innych polskich ras. Jego cena waha się od 5000 do 20 000 złotych w zależności od poziomu wyszkolenia czy też wieku.
Podsumowanie
Koń huculski to rasa bardzo wytrzymała, która bardzo szybko się uczy. Mimo swoich prymitywnych korzeni, coraz częściej możemy ją spotkać nie tylko w hodowlach, ale też w stajniach rekreacyjnych, a nawet sportowych. Konie huculskie świetnie sprawdzają się na parkurach, czworobokach i w zaprzęgach. Hucuł to również łagodnie usposobiony koń rodzinny, który świetnie poradzi sobie, przebywając przez cały rok na wolnym wybiegu.
